Драган Симовић: Вилењакова вечерња песма радосница


4-cosmos2-34153234_large

Колико је љубави у нама,

толико је љубави

и према нама.

Колико поклањамо,

толико и примамо.

Што више дајемо,

све више нам се даје.

Када све разделимо,

тада све имамо.

Сунце што сија из нас,

обасјаће све нас,

све знане и незнане светове.

Када бисмо знали

оно што не знамо,

тада бисмо се

свега одрекли,

јер свако имање

чини нас робом

самога имања.

Све што ће нам

игда и игде затребати,

то већ постоји свуда око нас.

Одувек и заувек!

Васељена је изобилна.

Творац нам нуди

и оно што не иштемо,

пошто што ми не умемо

ишта да иштемо.

2231

Постави коментар