Драган Симовић: Веруј!
Веруј!
и кад нико не верује,
јер ти знаш оно што нико не зна,
зато и верујеш.
Твоје знање није од овога света,
и твоја вера није од овога света.
Ти си дошао на знању
и ти јеси знање
о којему нико ништа
не зна.
Ти верујеш,
зато што знаш
а не знаш да знаш.
Оно што не знамо да знамо
јесте наша вера.
Ми верујемо само у оно
што знамо а не знамо
да знамо.
Нека твоја вера
буде само твоја
вера!


Вера и Истина-два рода неодвојена.Две суштине истога језгра.
Обе вредне,непоновљиве,…Нераздвојиве са суштином.
Једина крива схватања су да свака вера и свака истина на човека исто поприма…Свака човечија јединка пак носи са собом нешто своје…Своју веру,своју истину-зато поједини делују непобедиво!
Верујмо-Вера чуда ослика!Истина по површини преслика…
Захваљујем Вам песниче!!!