Драган Симовић: О Роду разрођеном
Наш Род је толико разједињен и разрођен, да се на тренутке чини, како се никада сабрати, ујединити и сједини неће.
Зато нико од нас не сме нити да чека нити, пак, да рачуна ни на кога, но ће свако морати сам да буди, освешћује, образује и узноси самога себе на свом властитом унутарњем путу.
Од једног те истог Рода постаде на стотине родова, на стотине народа, на стотине стотина племена; а од једног те истог Језика Мајке створи се на тисуће некаквих језика и подјезика, наречја, изговора, варијанти и дијалеката, тако да свака породица данас постаде нација за себе, смишљајући и измишљајући некакав немушти језик, подјезик и међујезик за себе.
Сами смо и одговорни и криви за све што нам се дешава!
Јер, да нисмо били склони паду, не бисмо ни пали; да нисмо били склони кварењу, не бисмо се ни покварили.
Немојмо сулудо измишљати и тражити властите непријатеље негде изван нас; сви су наши непријатељи дубоко у нама самима оваквим какви јесмо!
