Скободан Костић: Белег

Узалуд купиш хаљине, зделе,
старинске сатове.
Нешто остаје иза тебе:
неограђена дворишта,
запуштени гробови,
прекор стараца и божјака.
Одлазиш незнано куд;
сабијен у бригу, наду;
ноћу, на гробљу,
прах предака крадеш.
Остају ти извори, тапије,
змија у зиду куће.
