Јуриј Кошин: Једно вече

Као хлеб свеж
миришу поља,
а тамо на њиви у бразди
на стражи рода стоји.
.
Та не бих желио другде бити,
ни на планини, ни на крај мора
кад се код куће спушта вече.
.
Нову песму
траве нам звоне
а над нама од Делана лети
пар дивљих пловки.
.
Та не бих желио другде бити,
ни на планини, ни на крај мора
кад се код куће спушта вече.
.
Поезија Лужичких Срба
Приредио Предраг Пипер
