Драган Симовић: Србска Дика
Лирски записи
01
Важно је да ми знамо ко смо, чији смо, какви смо и колико вредимо.
Али, да ми знамо ко смо!
Туђинци не морају ништа да знају о нама.
И боље је да ништа не знају!
02
Наш пут навише, наша божанска оса, наша вертикала – то мора бити наша тајна.
Оно што нас чини оним што јесмо, што је извор наше снаге и моћи, што је наш виши божански смисао – и то мора бити наша тајна!
Све битно и суштаствено наше – нека буде наша тајна, наша велика тајна!
03
Будимо тајанствени, будимо велика непознаница за све душмане наше.
Што мање знају о нама, све ћемо јачи бити.
Не откривајмо се пред њима, не будимо болећиви према њима.
Ми смо ми, а они су они!
Нека тако буде, и нека тако остане.
04
Све оно што од нас отпадне, и требало је да отпадне.
Не жалимо за оним што је од нас отпало.
Све оно што је од нас отпало, то одавно нема никакве везе са нама!
То што је од нас отпало, није више са нама, и није више у нама.
05
Нека Знања Древних живе у нама.
Нека Вера Древних живи у нама.
Ни Знања ни Веру не откривајмо туђинцима.
06
Имена својих Богова не казивајмо туђинцима, јер су туђинци заувек туђинци.
Нити ми икада можемо бити они, нити, пак, они икада могу бити ми!
07
Говоримо језиком који само ми разумемо, пишимо писмом које само ми знамо.
Ни језик ни писмо не откривајмо туђинцима, заклетим душманима нашим!
08
Ко не говори нашом језиком – није наш; и ко не пише нашим писмом – није наш!
Нека тако буде, и нека тако остане.
09
Србска Дика!
Само расни и освешћени Срби знаду шта је Србска Дика.
И то нека буде, и остане, наша велика тајна.

