Верица Стојиљковић: Народе љубљени мој!

Народе љубљени мој!
Погледај, поред тебе расте цвет,
И трава самоникла, пред прагом зелена!
Над главом ти сокола и орла лет!
И зри ти пшеница, и поток пева!
Слобода расте сред срца,
Ено, у њу гледа, хроми вук!
А Слобода, вољена,
Од предака дарована,
Светим огњем чувана,
Гледа те небесним очима!
Хроми Вуче, твој је мач и стрела златна!
Загрли свој народ као што си увек, одвајкада!
