Верица Стојиљковић: Мака моја


Лепотица моја, одлази!

Свет је зове тајносани!

Душа жива се радости,

А тело плаче у жалости!

Принцеза рода својега,

Опрашта се,  у љубави!

До виђења, створе Божији,

Срешћемо се у Вилин тајни

Тамо, где река бела плови

У сусрет Водеану благости!

Постави коментар