Верица Стојиљковић: У врели дан


У врели дан,

кад  ветар усне  под граном твојом,

и затрепере листови око твога жирја,

миловања звон, зачује се Оносветом.

.

Тад срце подигне ме моје, и потрчим,

а стопала тек додирију врхове трава.

.

Румен облак ми намигује.

Зна,

У загрљај ти долазим

Постави коментар