Срба Којић: Гост села

Фото: Сеоски мотив; Википедија
Жалосне врбе расплеле косе.
Траве се прсе лединама.
Расцветале се јабуке, трешње,
спремиле брескве,
цакле росе,
к’о да је време карневала.
.
У новом руху баштице цветне.
Поносне баште, заливене.
Већ се однекле звоно чује,
трепере брезе,
вихор сретне,
пролеће дахом замајава.
.
Одскаче сунце, шити руке.
Загрљај топли поља снажи.
Зелене жита, зује пчеле,
трактори бректе,
низ сокаке,
најдражи гост село краде.
