Драган Симовић: Градитељи и рушитељи
Лирски записи
Када бисмо могли да се спустимо у само Језгро Бића Стварања, онда бисмо видели, да ми својим сновима и мислима стварамо све, па и непријатеље своје.
Све што нас сналази, све што нам се дешава, све оно са чиме се сусрећемо, све оно што нас окружује и што чини нашу судбину, да, заиста, све смо то ми сами у својим мислима и сновима створили.
Ми смо све то стварали, у сновима и мислима својим, кроз многе животне токове, кроз многе векове и светове, а да се ничега од свега тога не сећамо.
Али, то што се не сећамо, није разлог да не поверујемо, да смо за све – буквално за све – одговорни.
Све што се односи на појединце, односи се и на породице, на родове, на племена, као и на народе и расе.
Сви смо, истовремено, и градитељи и рушитељи, и створитељи и разоритељи; како у видљивоме свету, тако и у свеколиким оностраним а невидљивим световима.

