Иво Андрић: Молитва
“Знакови поред пута”
“Боже, не допусти да
срце наше остане празно,
него дај – пошто од твоје воље
све зависи – да увек желимо и
да се надамо и
да то што желимо буде
добро и стварно и
да наша нада не буде испразна.
Дај да предмет наших жеља
буде виши и лепши од
нашег живота и
да се доброј нади никад
не изневјеримо због кратких и
варљивих остварења која
заклањају видик и
лажно обећавају одмор.
Дај нам прав пут,
с пролазним посртањима, а
с миром и славом на крају.
И дај нам мудрости и
храбрости, кад нам дајеш искушења.
И ма куда ишли и лутали,
не дај да на крају останемо
изван твоје свеобимне хармоније
јер то сваке секунде,
на сваком месту,
сваким делићем бића
желимо “.
