Иво Андрић: Молитва


“Знакови поред пута”

 

“Боже, не допусти да

срце наше остане празно,

него дај – пошто од твоје воље

све зависи – да увек желимо и

да се надамо и

да то што желимо буде

добро и стварно и

да наша нада не буде испразна.

 

 

 

 

Дај да предмет наших жеља

буде виши и лепши од

нашег живота и

да се доброј нади никад

не изневјеримо због кратких и

варљивих остварења која

заклањају видик и

лажно обећавају одмор.

 

 

 

 

Дај нам прав пут,

с пролазним посртањима, а

с миром и славом на крају.

И дај нам мудрости и

храбрости, кад нам дајеш искушења.

 

 

 

 

 

И ма куда ишли и лутали,

не дај да на крају останемо

изван твоје свеобимне хармоније

јер то сваке секунде,

на сваком месту,

сваким делићем бића

желимо “.

 

 

 

 

 

 

 

 

Постави коментар