Велика Томић: Постојбина


Мучи црна ноћи

да кобну тишину на миру чујем.

Звезде и сјајни свици

погасите светла, ноћ је у тамници.

.

Море, утишај таласе

док бауљам по насипу

зрикавца песму да чујем

и ту, под камењем скрита да болујем.

.

Месече, сакриј се за облаке.

Не прати ми кораке

не одај ми стопала бела

хоћу да отерам зрикавца весела.

.

Мој крик нека се чује

преко мора и данских долина

тамо где је снага моја

где је моја – Постојбина.

Фото: Никола Педовић, Г. Дубац, Гуча

Постави коментар