Божица Везмар: Топола

Један трзај учинио да се одупрем болу
Није било теже тада, већ сада
Јер и Исус за истину страда
Многима то није успело
Јер се животу бољем нада
А ја Свесна људског ништавила и стида
Скидањем младе коре с тополе
Не бојим се уз стабло стати
Хоћу, одбранићу, Стабло јер је младо!
Младост се брже брише када се оштрица покаже
Зато!
Не прилази!
Стани !
Руку на срце стави!
Ту су путеви за рај настали
Фото: Топола, дрворед; Википедија
