Десанка Максимовић: Над књигом бајки

Дечаче, признајем ти, ни за мене нема
у свету ствари ни мртве ни неме,
камење хода и певају траве;
Све ствари су у свету живе, и големе,
све говоре и имају људске очи праве.
.
И мени свет се чини пун створења,
пун створења о којима говоре приче.
И ја у правду имам поверења
и волим оног који је прориче.
.
И ја верујем, победити мора
добри што крете са злим да се туче.
Победиће добри, нема разговора,
не мора имати ни прут чудотворни,
ни чизме крилате, нити златне кључе.
.
Кад добри само стигне у царство мрака,
све ће почети тамо да се сија,
излетеће птице свуд из крлетака.
Царства мрака нестаће свакако,
одувек сам веровала и ја.
.
Не преврћи унапред листове, читај мирно:
добри ће стићи на време, како не би,
и ослободиће три сужња нејака.
Кад сви помисле: победи цар мрака,
смождиће га добри, а за љубав теби.
.
За љубав теби неће бити скоро
нигде у свету човека опака,
ни злога дела гдегод започета.
За љубав теби биће срећна свака
земља, одавде – па до на крај света.
Фото: Фототека Србског Журнала
